Atrakcje okolic Zakopanego

Zakopane leży w obrębie kotliny zwanej Kotliną Zakopiańską średnio na wysokości między 800 a 900m n.p.m
Położenie naszego obiektu stanowi atrakcyjną bazę wypadową dla wielu szlaków turystycznych. Długość wszystkich szlaków w Tatrach Polskich wynosi około 300 km.

• Ścieżka pod Reglami - typowo spacerowy szlak wiodący skrajem Tatrzańskiego Parku Narodowego

• Kasprowy Wierch - pieszo lub kolejką

• Gubałówka - jedna z głównych atrakcji Zakopanego

• Dolina Kościeliska - jedna z najpopularniejszych i najpiękniejszych tras Tatr Zachodnich, liczne osobliwości (np. Wąwóz Kraków, Smreczyński Staw jaskinie itp.)

• Morskie Oko I Dolina Pięciu Stawów

• Na Giewont - najpopularniejszy szczyt w Polsce

• Drewniany kościółek przy ulicy Kościeliskiej - z XIX wieku zbudowany z inicjatywy ks. Stolarczyka

• Cmentarz zwany Peksowym Brzyskiem - z grobami: T.Chałubińskiego, J.Krzeptowskiego Sabały. S.Witkiewicza, W.Orkana, K.Makuszyńskiego

• Muzeum Tatrzańskie przy Krupówkach

• Muzeum Przyrodnicze Tatrzańskiego Parku Narodowego (przy ulicy Chałubińskiego)

• Willa Koliba - ( ul. Kościeliska ) wzniesiona w l.1892-1893 i była ona dziełem St. Witkiewicza

• Chałupy góralskie przy ulicy Kościeliskiej

• Skocznia Narciarska na stoku Krokwi zwana Wielka Krokwia zbudowana w 1923-1925 wg. Projektu K. Stryjeńskiego

Jest to jezioro pochodzenia polodowcowego o charakterze karowo-morenowym. Morskie Oko ma powierzchnię 34,93 ha, długość ok. 862 m, szerokość ok. 566 m, a w najgłębszym miejscu osiąga 50,8 m. Dno zasłane przy brzegach głazami, ku środkowi żwirem. Wokół jeziora rosną okazałe limby. Morskie Oko dawniej nazywano Rybim Jeziorem lub Rybim Stawem, gdyż należy do nielicznych zarybionych w sposób naturalny jezior tatrzańskich. Żyją w nim pstrągi. Ze stawu wypływa Rybi Potok, tworzący w początkowym odcinku kilka Rybich Stawków: Małe Morskie Oko, Żabie Oko, Małe Żabie Oko.
Z Morskim Okiem wiąże się wiele góralskich podań i legend. Według jednej z nich nazwa "bezdennego" jeziora w Dolinie Rybiego Potoku wzięła się stąd, że ma ono jakoby podziemne połączenie z Adriatykiem. Dowodem na to było rzekomo wyłowienie z jego wód butelki, a także szkatułki z kosztownościami, które razem ze statkiem poszły na dno morza.

Dolina Kościeliska jest doliną walną, tj. sięga od podnóża Tatr do ich głównego grzbietu - grani głównej Tatr. Dolina Kościeliska ma ok. 9 km długości, obwód ok. 27 km, a powierzchnię ok. 35 km2.

Ma liczne boczne odgałęzienia, największe z nich to Dolina Miętusia, Dolina Tomanowa, Dolina Pyszna (Pyszniańska) - ta ostatnia leży w przedłużeniu głównego biegu Doliny Kościeliskiej i nie prowadzi tam współcześnie żaden znakowany szlak turystyczny. Pozostałe większe odgałęzienia to:Żleb pod Wysranki, Wąwóz Kraków, Wściekły Żleb, Iwanowska Dolinka, Dolina Smytnia. Dnem doliny płynie Kościeliski Potok.

Najwyższym punktem w otoczeniu Doliny Kościeliskiej jest Błyszcz (2159 m n.p.m.). Z doliny jest widoczna, choć nie leży bezpośrednio nad nią, Bystra (2248 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Tatr Zachodnich.

W Dolinie Kościeliskiej znajduje się kilka bardzo popularnych jaskiń, między innymi Jaskinia Mroźna, Smocza Jama, Jaskinia Mylna i Jaskinia Raptawicka.

Nosal (1206 m n.p.m.) - wzniesienie reglowe w Tatrach nad Kuźnicami, między Doliną Bystrej a Doliną Olczyską. Zbudowane jest ze skał osadowych - wapieni i dolomitów z środkowego triasu.
Od strony północno-zachodniej oraz zachodniej z wierzchołka opada strome urwisko. Zdarzały się na nim wypadki śmiertelne, szczególnie wśród poszukiwaczy szarotek, turnie te były też wybierane przez samobójców. Od południowej strony Nosalowa Przełęcz oddziela go od zalesionego Nieboraka. Na zalesionym zboczu od strony północnej znajduje się narciarski stok slalomowy (przecinka leśna), wzdłuż którego biegnie wyciąg krzesełkowy długości 590 m. Od górnej stacji wyciągu prowadzi też jednokierunkowa nartostrada przez Nosalową Przełęcz do Kuźnic.

Na skałach można spotkać reliktowe okazy sosny czarnej i ciekawą florę roślin wapieniolubnych, m.in. szarotkę alpejską, pierwiosnka łyszczaka. Z rzadkich zwierząt żyje tu ryś, jeleń, puchacz. Nazwa góry pochodzi od kształtu skał od północno-zachodniej strony, przypominających nos. Z wierzchołka, mimo że niewysokiego, roztaczają się ciekawe widoki na Czerwone Wierchy, Giewont, rejon Doliny Bystrej oraz granitowe szczyty wznoszące się ponad Doliną Gąsienicową i Doliną Pańszczyca.

Kasprowy Wierch (słow. Kasprov vrch) - szczyt w Tatrach Zachodnich o wysokości 1987 m n.p.m. Znajduje się na granicy polsko-słowackiej i góruje nad dolinami: Bystrej i Suchej Wody Gąsienicowej po stronie polskiej oraz Cichą Liptowską po stronie słowackiej. Zbudowany jest ze skał krystalicznych (granodioryty i pegmatyty), mimo położenia w młodszej części Tatr zbudowanej ze skał osadowych. Szczyt położony jest w grani głównej Tatr Zachodnich, pomiędzy Beskidem (oddziela je Sucha Przełęcz) i Pośrednim Goryczkowym Wierchem (oddziela je Goryczkowa Przełęcz nad Zakosy). Nazwa pochodzi od leżącej u podnóży szczytu Hali Kasprowej, a ta z kolei od imienia jej pierwszego użytkownika - Kaspra.

Szczyt zwiedzany turystycznie był od dawna. Już ok. 1850 r. istniały wydeptane ścieżki z Doliny Gąsienicowej i z Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy. Pierwsze odnotowane zimowe wejścia turystyczne: Klemens Bachleda (Klimek) i Karol Potkański ok. 1890. Od około 1910 Kasprowy Wierch stał się popularny wśród narciarzy. Obecnie jest najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr - w sezonie do 4000 osób dziennie.

W latach 1935-1936 zbudowano w ciągu 8 miesięcy kolejkę linową z Kuźnic. Na zboczach Kasprowego Wierchu zbudowano także dwa wyciągi krzesełkowe (z Doliny Gąsienicowej w 1961-1962, w miejscu wyciągu saniowego z 1938 r.; Wyciąg Goryczkowy z Doliny Goryczkowej w 1967-1969) i poprowadzono kilka narciarskich tras zjazdowych (nartostrady do Doliny Goryczkowej i Gąsienicowej). W roku 1938 zbudowano obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne. Jest to najwyżej położony budynek w Polsce, obecnie Obserwatorium Meteorologiczne IMiGW.

Tuż poniżej wydłużonego wierzchołka Kasprowego Wierchu, na wysokości 1959 m n.p.m. stoi budynek, w którym znajduje się bar, restauracja, kiosk, poczekalnia dla czekających na zjazd kolejką, przechowalnia nart, WC oraz zimowa stacja TOPR. Od budynku do Suchej Przełęczy prowadzi brukowany kamieniem spacerowy chodnik o długości ok. 200 m.

Na Gubałówkę prowadzi kolej linowo-terenowa z Zakopanego, wybudowana w 1938 roku, długości 1338 m, przy różnicy wysokości ok. 300 m., kilka lat temu została zmodernizowana. Góra jest popularna wśród turystów odwiedzających Zakopane. Panorama całych polskich Tatr, Zakopanego oraz Podhala, Pienin, Gorców, Beskidu Żywieckiego jak i ich słowackiej części. Liczne sklepy z pamiątkami. Z Gubałówki prowadzi spacerowy Szlak Papieski na Butorowy Wierch 1160 m n.p.m., z którego można zjechać kolejką krzesełkową do Kościeliska. Na skutek sporów pomiędzy właścicielami gruntów na zboczu Gubałówki, a Polskimi Kolejami Linowymi, zjazd narciarski do dolnej stacji kolejki jest aktualnie niemożliwy.

Polana Szymoszkowa
Stok południowy, dośnieżany, oświetlony i ubijany ratrakiem. Piękne widoki na Tatry i Zakopane. Na miejscu wypożyczalnia sprzętu, serwis i szkoła narciarska, dwie karczmy regionalne, sklep sportowy, parkingi.

• nr 1, duża - 79 krzeseł sześcioosobowych, długość 1500 m, różnica wysokości 260 m, średnie nachylenie stoku 20 proc., zdolność przewozowa 3000 os./godz., czas jazdy 6 min, stok oświetlony i w miarę potrzeby sztucznie naśnieżany.

• nr 2, mała - 43 krzesełka czteroosobowe, długość 400 m, różnica wysokości 65 m, średnie nachylenie stoku 10 proc., zdolność przewozowa 2000 os./godz., czas jazdy 3,5 min., stok oświetlony i w miarę potrzeby sztucznie naśnieżany.